புதைபடிவங்கள் என்பது என்ன? இவை எதற்கு பயன்படுகின்றன?

புதைபடிவங்கள் என்பது என்ன? இவை எதற்கு பயன்படுகின்றன?

புதை படிவங்கள் என்றால் என்ன?

ஒரு புதைபடிவம் என்பது ("தோண்டுவதன் மூலம் பெறப்பட்டது") கடந்தகால புவியியல் யுகத்திலிருந்து ஒரு காலத்தில் வாழும் எந்தவொரு பொருளின் பாதுகாக்கப்பட்ட எச்சங்கள் அல்லது தடயமாகும்.

புதைபடிவங்களாக அறியப்படுபவை எவை?

1. எலும்புகள் 2. பனியில் உறைந்த விலங்குகள் 3. விலங்குகளின் உறுப்புகள் 4. முட்டைகள் 5. வெளிப்புற எலும்புக்கூடுகள் 6. விலங்குகள் அல்லது நுண்ணுயிரிகளின் கல் முத்திரைகள் 7. விலங்குகளின் பாத சுவடுகள் 8. அம்பர் 9. முடி 10. பெட்ரிஃபைட் மரம் 11. இலைகளின் கற்களில் பதிக்கப்பட்ட அமைப்பு 12. எண்ணெய் 13. நிலக்கரி 14. டி.என்.ஏ எச்சங்கள்

புதைபடிவங்கள் பற்றிய படிப்புகள் உண்டா?

புதைபடிவங்களைப் பற்றி படிக்கும் பாடத்திற்கு புதைபடிமவியல் (Paleontology) என்று பெயர்.

புதைபடிமவியலில் நாம் கற்றுக்கொள்வது என்ன?

புதைபடிமவியலின் மூலம் புதைபடிமத்தின் வயது, உருவாகும் முறை மற்றும் பரிணாம முக்கியத்துவம் ஆகியவற்றை அறிந்துகொள்ளலாம். மாதிரிகள் பொதுவாக 10,000 ஆண்டுகளுக்கு மேல் இருந்தால் அவை புதைபடிவங்களாக கருதப்படுகின்றன.

பழமையான புதைபடிவங்கள் சுமார் 3.48 பில்லியன் ஆண்டுகள் முதல் 4.1 பில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையானவை. 19 ஆம் நூற்றாண்டில் சில புதைபடிவங்கள் சில பாறை அடுக்குகளுடன் தொடர்புடையவை என்பதைக் கவனிப்பது ஒரு புவியியல் கால அளவை அங்கீகரிப்பதற்கும் வெவ்வேறு புதைபடிவங்களின் உறவினர் வயதுக்கும் வழிவகுத்தது.

20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் கதிரியக்கக் காலமதிப்பீடு (Radiometric Dating) நுட்பங்களின் வளர்ச்சி விஞ்ஞானிகளுக்கு பாறைகளின் முழுமையான வயது மற்றும் அவை வழங்கும் புதைபடிவங்களை அளவிட அனுமதித்தது. புதைபடிவங்களை தொல்லுயிர் எச்சம் எனவும் குறிப்பிடலாம். (உயிரியல் முறைகளில் இந்த பதத்தைத் தான் பயன்படுத்துவோம்) தொல்லுயிர் எச்சம் (Fossil) என்பது தாதுப்படுத்தப்பட்ட அல்லது தாதுப்பொருளால் நிரப்பப்பட்ட தாவரங்கள், விலங்குகள் மற்றும் அவற்றின் கால்தடங்கள் ஆகியவற்றைக் குறிக்கும். இவை, மூலக்கூறு உயிரியலாளர்களுக்கு மிகவும் பயனுள்ள தகவல்களை அளிக்கின்றன. சில சமயங்களில் மரப் பிசினில் சிக்கும் சிறு பூச்சிகள் எச்சங்களாகின்றன. எ-கா: அம்பர்

வாழும் தொல்லுயிரெச்சங்கள்:

வாழும் உயிரினங்களில் சில, பழைய தொல்லுயிர் எச்சங்களை ஒத்து இருப்பின் அவற்றை வாழும் தொல்லுயிர் எச்சங்கள் எனக் குறிப்பிடுவர். கண்டெடுக்கப்படும் தொல்லுயிர் எச்சமானது தற்காலத்தில் வாழும் உயிரினமாக இல்லாதவிடத்து அவை அழிவுக்குள்ளான இனமாகக் கருதப்படும்.

இந்தோனேசியாவின் பண்டுங் புவிச்சரிதவியல் அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள மரப் புதை படிவமானது, இதுவரை கிடைத்துள்ள மரப் புதைபடிவங்களிலேயே மிகப் பெரியது. உலகிலேயே மிகப் பெரிய மரப் புதை படிவமாகவும் இது கருதப்படுகிறது.

ஸ்ட்ராடிகிராபி:

பழங்காலவியல் வல்லுநர்கள் புதைபடிவங்கள் வரையறை செய்ய ஸ்ட்ராடிகிராஃபியை நம்பியுள்ளனர். ஸ்ட்ராடிகிராபி என்பது புவியியலின் ஒரு கிளை ஆகும். இது பாறை அடுக்குகள் மற்றும் அடுக்குதல் பற்றிய ஆய்வில் தொடர்புடையது.

இது முதன்மையாக வண்டல் மற்றும் அடுக்கு எரிமலை பாறைகள் ஆய்வில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஸ்ட்ராடிகிராஃபிக்கு இரண்டு தொடர்புடைய துணைப் புலங்கள் உள்ளன.

அவை,

1. லித்தோஸ்ட்ராடிகிராபி (lithostratigraphy) 2. பயோஸ்டிராடிகிராபி (Biostratigraphy)

3. லித்தோஸ்ட்ராடிகிராபி

லித்தோஸ்ட்ராடிகிராபி என்பது ஸ்ட்ராடிகிராஃபியின் கிளை ஆகும். இது அடுக்கு அல்லது பாறை அடுக்குகளின் ஆய்வுடன் தொடர்புடைய புவியியல் அறிவியல். புவியியல், ஒப்பீட்டு புவியியல் மற்றும் பெட்ரோலஜி ஆகியவை முக்கிய கவனம் செலுத்துகின்றன.

பொதுவாக ஒரு அடுக்கு முதன்மையாக பாறை எவ்வாறு உருவானது என்பது தொடர்பான பற்றவைப்பு அல்லது வண்டல் ஆகும்.

பயோஸ்டிராடிகிராபி

பயோஸ்டிராடிகிராஃபி என்பது ஸ்ட்ராடிகிராஃபியின் கிளை ஆகும். இது பாறை அடுக்குகளின் உறவினர் வயதுகளை ஒன்றிணைப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது. அவற்றில் உள்ள புதைபடிவ கூட்டங்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், வழக்கமாக நோக்கம் மற்றும் தொடர்பை அறிய பயன்படுகிறது. இது ஒரு புவியியல் பிரிவில் ஒரு குறிப்பிட்ட அடிவானம் வேறு சில பிரிவுகளில் மற்றொரு அடிவானத்தின் அதே காலத்தை குறிக்கிறது என்பதை நிரூபிக்கிறது.

புதைபடிவங்கள் எவ்வாறு உருவாகின்றன?

உறைபனி: இது பண்டைய பொருட்களைப் பாதுகாப்பதற்கான சிறந்த வழியாகும். இது மிகவும் அரிதாகவே நிகழ்கிறது. விலங்கு இறந்த காலத்திலிருந்து கண்டுபிடிப்பு வரை தொடர்ந்து உறைந்திருக்க வேண்டும்.

இது கடைசி பனி உகத்திலிருந்து குளிர்ந்த ஹார்டி விலங்குகளுக்கான சாத்தியங்களை கட்டுப்படுத்துகிறது. அலாஸ்கா மற்றும் சைபீரியாவிலிருந்து பனியில் காணப்படும் மாமத் மற்றும் கம்பளி காண்டாமிருகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க கண்டுபிடிப்புகள் உள்ளன. சதை, தோல் மற்றும் முடி அப்படியே உள்ள மாதிரிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.

உலர்த்துதல்: மனிதர்கள் உள்ளிட்ட விலங்குகளின் மம்மியிடப்பட்ட உடல்கள் உலகின் வறண்ட பகுதிகளில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. தோல் மற்றும் உறுப்புகள் உள்ளிட்ட மென்மையான திசுக்கள் முழுமையாக உலர்ந்தால் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

நிலக்கீல்: பூமியில் பிளவுகள் மூலம் கச்சா எண்ணெய் வெளியேறுவதன் மூலமும் தார்க் குழிகள் உருவாக்கப்பட்டன. எண்ணெயின் இலகுவான கூறுகள் தடிமனான ஒட்டும் நிலக்கீலை விட்டு ஆவியாகின்றன.

குழிகளிலிருந்து இழுக்கப்பட்ட ப்ளீஸ்டோசீன் புதைபடிவங்களின் எண்ணிக்கை மற்றும் உயர் தரத்திற்கு இந்த குழிகள் பிரபலமானவை. புதைபடிவங்கள் 10 முதல் 40 ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையானவை.

நிலக்கீல் ஒரு சிறந்த பாதுகாப்பான முறையாகும். எலும்புகள், பற்கள், பூச்சிகளின் வெளிப்புற எலும்புக்கூடுகள் மற்றும் சில தாவர விதைகள் கூட குழிகளிலிருந்து இழுக்கப்பட்டுள்ளன.

அம்பர்: அம்பர் என்பது பொன் நிறத்தில் உள்ள ஒரு பொருள். இது காலத்தால் சற்றேறக்குறைய கல் போல் ஆகிவிட்ட மரப்பிசின் ஆகும். அம்பர் கட்டிகள் 30–90 மில்லியன் ஆண்டுகளாய் உறைந்து கெட்டியாய் ஆன மரப்பிசின் ஆகும்.

இதனுள் பூச்சிகள், சிலந்திகள் மற்றும் சிறிய பல்லிகள் கூட கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை அம்பரினுள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. அம்பர் எவ்வாறு உருவாகிறது?

நான் சொல்லப்போவதை கொஞ்சம் சித்தரித்துக்(Imagine)கொள்ளுங்கள்… 

ஒரு பூச்சி ஒரு மரக் கிளையில் இறங்குவதாக நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். உணவைத் தேடும் போது, ​​பூஞ்சை தொற்றுநோயிலிருந்து தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள மரம் உருவாக்கிய ஒட்டும் பிசினில் அடியெடுத்து வைக்கிறது. பூச்சி தப்பிக்கப் போராடும்போது, ​​அது முழுவதுமாக மூழ்கி மூச்சுத் திணறல் அடைந்து பிசினிலேயே மூழ்கிவிடும். மரம் இறுதியில் இறந்து, அது வளர்ந்த சதுப்பு நிலத்தில் விழுகிறது. மில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகளில், மரம் நிலக்கரியாக மாறும். மேலும் உள்ளே மாட்டிக்கொண்ட பூச்சி பிசினால் கடினப்படுத்தப்பட்டு அம்பராக்கப்படுகிறது. அதிக காலம் செல்லச் செல்ல கடல் மட்டம் உயரும்போது நிலக்கரி படுக்கை நீரில் மூழ்குகிறது. இறுதியில் நீரோட்டங்கள் நிலக்கரி படுக்கையை கண்டுபிடித்து, மெதுவாக மேற்பரப்பில் அரிக்கின்றன. சிறிது சிறிதாக அம்பர் அரிப்பு அடையும் போது அது மேற்பரப்பில் மிதக்கிறது. அம்பர் என்பது தமிழில் ஓர்க்கோலை, பொன்னம்பர், பூவம்பர், மீனம்பர், தீயின்வயிரம், செம்மீன் வயிரம், மலக்கனம், கற்பூரமணி என்னும் பல சொற்களால் குறிக்கப்படுகின்றது.

கரியேற்றம்: புதைபடிவ இலைகள் மற்றும் மீன், ஊர்வன மற்றும் கடல் முதுகெலும்பில்லாத சில மென்மையான உடல் பாகங்கள் கார்பனை மட்டுமே விட்டுச் செல்கின்றன. இந்த கார்பன் புதைபடிவத்தை கோடிட்டுக் காட்டும் பாறையில் ஒரு தோற்றத்தை உருவாக்குகிறது.

பெர்மினரலைசேஷன் (Permineralization) புதைபடிவத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான மிகவும் பொதுவான முறையாகும். தாதுக்கள் செல்லுலார் இடங்களை நிரப்பி படிகமாக்குகின்றன. அசல் தாவரத்தின் அல்லது விலங்கின் வடிவம் சில நேரங்களில் மிக விரிவாக பாறையாக பாதுகாக்கப்படுகிறது.

புதைபடிவங்கள் பல வடிவங்களை எடுக்கலாம். ஒரு இலையின் முத்திரை, அம்பரில் பாதுகாக்கப்பட்ட ஒரு பூச்சி அல்லது ஒரு தடம் அனைத்தும் வெவ்வேறு வகையான புதைபடிவங்களுக்கு எடுத்துக்காட்டுகள்.

விஞ்ஞானிகள் உயிரினங்களின் வாழ்க்கை மற்றும் பரிணாம உறவுகள் பற்றிய தகவல்களை சேகரிக்க, புவியியல் மாற்றத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், புதைபடிவ எரிபொருள் இருப்புகளைக் கண்டுபிடிப்பதற்கும் கூட புதைபடிவங்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

பயன்பாடுகள் :

பூமியிலுள்ள மிகப் பழமையான புதைபடிவங்கள் சுமார் 3.8 பில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையானவை. தாவரங்கள், விலங்குகள் மற்றும் பூச்சிகள் அனைத்தும் புதைபடிவ எச்சங்களை விடலாம். ஆனால் ஜெல்லிமீன்கள் போன்ற முற்றிலும் மென்மையான உடல் கொண்ட உயிரினங்கள் அவை போகும்போது புதைபடிவங்களை விட்டு வெளியேறுவது குறைவு. பற்கள், எலும்பு மற்றும் ஷெல் போன்ற கடினமான உடல் பாகங்கள் பாதுகாக்கப்பட வாய்ப்புள்ளது.

கடந்த காலத்தைப் பார்க்க:

வரலாற்றுக்கு முந்தைய தாவரங்களும், விலங்குகளும் எவ்வாறு உணவைப் பெற்றன, இனப்பெருக்கம் செய்தன, அவை எவ்வாறு நடந்துகொண்டன என்பது பற்றிய நுண்ணறிவை புதைபடிவ எச்சங்கள் நமக்கு அளிக்கும்.

சில சமயங்களில் புதைபடிவ உயிரினம் எப்படி அல்லது ஏன் இறந்தது என்பதற்கான ஆதாரங்களையும் புதைபடிவங்கள் மூலம் தெரிந்துகொள்ளலாம்.

பூமிப் பாறைகளின் அடுக்கின் வயதை தீர்மானிக்க:

தனிப்பட்ட உயிரினங்களைப் புரிந்துகொள்ள மட்டுமே புதைபடிவங்கள் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. புவியியலாளர்கள் பயோஸ்டிராடிகிராஃபிக் கோரேலேஷன் (Biostratigraphy Correlation)என்று அழைக்கப்படும் புதைபடிவங்களையும் பயன்படுத்துகின்றனர். இது ஒவ்வொரு பாறை அடுக்கிலும் உள்ள புதைபடிவங்கள் எவ்வளவு ஒத்திருக்கிறது என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டு வயதுக்கு ஏற்ப வெவ்வேறு இடங்களில் பாறைகளின் அடுக்குகளை பொருத்த ஆராய்ச்சியாளர்களை அனுமதிக்கிறது.

பெரிய தூரங்கள் அவற்றைப் பிரிக்கும்போது கூட பாறையின் வெவ்வேறு அடுக்குகள் எப்போது உருவாகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இந்த தகவல் பயன்படுத்தப்படலாம்.

பூமியின் மாற்றங்களை ஆவணப்படுத்த:

சுற்றுச்சூழல் விளக்கம், அல்லது காலப்போக்கில் பூமி எவ்வாறு மாறிவிட்டது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது புதைபடிவங்கள் விலைமதிப்பற்ற ஆதாரங்களை வழங்கும் மற்றொரு பகுதி. ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் காணப்படும் புதைபடிவ வகை புதைபடிவங்கள் உருவாகும்போது என்ன மாதிரியான சூழல் இருந்தது என்பதைக் கூறுகிறது.

உதாரணமாக, உங்கள் கொல்லைப்புறத்தில் மணற்கல்லில் பிராச்சியோபாட்கள் போன்ற புதைபடிவ கடல் விலங்குகளை நீங்கள் கண்டால், உங்கள் வீடு இப்போது நிற்கும் இடத்தில் ஒரு கடல் இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்.

புதைபடிவ எரிபொருளாக:

புதைபடிவங்கள் நடைமுறை மற்றும் வணிக பயன்பாடுகளையும் கொண்டுள்ளன. மேலே விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி வெவ்வேறு பாறை அடுக்குகளின் வயதைப் புரிந்துகொள்ள புதைபடிவங்கள் பயன்படுத்தப்படலாம் என்பதால், எண்ணெய் கிணறுகளைத் தோண்டும்போது வெளிப்படும் புதைபடிவங்களைப் படிப்பது தொழிலாளர்கள் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு இருப்புக்களைக் கண்டுபிடிக்க உதவும்.

நிச்சயமாக நிலக்கரி, எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு ஆகியவை "புதைபடிவ எரிபொருள்கள்" என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஏனெனில் அவை வரலாற்றுக்கு முந்தைய உயிரினங்களின் கரிம எச்சங்களிலிருந்து உருவாகின்றன.

பரிணாம வளர்ச்சியை அறிய:

ஒரு விஞ்ஞான கண்ணோட்டத்தில் புதைபடிவங்களின் மிக முக்கியமான செயல்பாடுகளில் ஒன்று, அவை பரிணாம வளர்ச்சியைப் புரிந்துகொள்வதற்கான ஒரு வரியாகும்.

புதைபடிவ சான்றுகளிலிருந்து ஒன்றிணைக்கப்பட்ட தகவல்களைப் பயன்படுத்தி, விஞ்ஞானிகள் இனி இல்லாத உடல் வகைகளை புனரமைக்க முடியும் மற்றும் உயிரினங்களுக்கிடையேயான பரிணாம உறவுகளை விவரிக்க “வாழ்க்கை மரம்” ஒன்றை ஒன்றாக இணைக்க முடியும்.

அன்புடன்

முனைவர் ஜோ. அருண்

வெய்கை  உயர் கல்வி மற்றும் ஆய்வு மையம்.